iDare stories: volg je hart, leef je droom





Juan Ettema is een bevlogen ondernemer die in 2009 zijn droom waarmaakte: hij startte een webwinkel met exclusieve scheerproducten voor heren. Wie manandshaving.nl bezoekt, vindt daar een bijzonder assortiment aan merken en producten waar goed over nagedacht is. Niet alleen de kwaliteit van de producten, ook de manier van aanbieden en de klantenservice zijn alles behalve doorsnee. Maar hoe kom je tot zo´n idee en hoe realiseer je dat?
Dinsdag 06 Juli 2010
Daniella´s verhaal begint op het eerste gezicht eenvoudig. Ze schreef een boek en ging op zoek naar een uitgever. Alleen was het geen gewoon boek, maar een boek over jongeren die net als haar zoon Tijn, opgroeien met het VCF Syndroom. VCFS staat voor Velo Cardio Faciaal Syndroom. Een syndroom dat relatief veel voorkomt in Nederland: na het syndroom van Down is het de meest voorkomende aandoening bij pasgeborenen. Als de veronderstelling klopt dat VCFS bij 1 op de 4000 pasgeborenen voorkomt, dan zijn er inmiddels meer dan 800 kinderen tot 20 jaar met dit syndroom. Toch weet bijna niemand wat het is. En dat is bijzonder jammer, omdat de kinderen met deze aandoening net even anders zijn dan ´gewone´ kinderen en door de onbekendheid van hun syndroom soms op weinig begrip kunnen rekenen.
Daniella´s verhaal gaat daarom over meer dan het schrijven en publiceren van een boek. Het draait om de missie van een vrouw en moeder die het VCF Syndroom bekend wil maken bij een groot publiek. En zo kinderen en jongeren een toekomst wil geven met meer kansen en begrip.
Daniella´s motto daarbij: it takes a dream to create the future!
Er zijn momenten dat ik denk: “wat zou ik nu nog wensen?’ en dan weet ik het antwoord niet. Dat zijn geluksmomenten, want dan besef ik dat ik van ver kom. Van heel ver, want in het verleden was er altijd een verlanglijst. Ik koester graag verlangens, maar reserveer dat nu alleen voor dingen die realiseerbaar zijn. Dat inzicht kwam met de jaren en is een groot cadeau.
Op het heerlijke strand van Heemskerk (Nood-Holland) bespraken mijn vrouw en ik in de zomer van 2005 de twee vervelende gebeurtenissen van onze jongste zoon tijdens het overblijven op zijn basisschool te Utrecht. Het bleek namelijk dat hij al enkele jaren vooral tijdens de pauze gepest werd en onlangs werd hij ook nog eens al liggend op een skateboard door een opstaande stoeptegel gelanceerd. Het erge was dat de gevolgen van deze laatste gebeurtenis mij pas om half drie ´s middags telefonisch gemeld werd door de leerkracht.